تكيه به شونه هام نكن من از تو افتاده ترم
ما كه بهم نمي رسيم بسه ديگه بزار برم
كي گفته بود به جرم عشق يه عمري پرپرت كنم
حيف تو نيست كنج قفس چادر غم سرت كنم
من نه قلندر مي شم و نه قهرمان قصه ها
نه اون برده حلقه به گوش و نه مثل اون فرشته ها
من عاشقم همين و بس غصّه نداره بي كسيم
قشنگيه قسمت ماست كه ما به هم نمي رسيم
براي عزيزترين كسم

پروردگارا تنها ياد توست كه در اوج تنهايي وبي كسي مونس و تكيه گاه من است تنها ياد توست كه روح
آشفته و پريشان مرا به ساحل اميدواري مي رساند
ياد تو بند وجودم را پر از آرامش مي كند
پس در پناه تو آسوده خاطر آب شدن غمهارا به تماشا مي نشينم
روزها بيقرار تر از هياهوي كودكانه ام مي گذرد
|
+| نوشته شده توسط
ترانه در
86/01/29
|